We zijn er trots op dat we op zaterdagavond 24 november cabertier Benjamin van der Velden mogen verwelkomen.

“Benjamin maakt indruk met zijn liedjes die zowel qua taal als qua muziek van hoog niveau zijn. Zijn zoekende persoonlijkheid op het podium is boeiend om naar te kijken”, schreef de jury van het eerste cabaretfestival waaraan hij meedeed (Griffioen/Zuidplein Festival) en dat hem de juryprijs uitreikte. Na het tweede festival (Groninger Cabaret Festival) zat hij terug in de trein met de persoonlijkheidsprijs in zijn tas.

Ik Ben Benjamin van der Velden

‘Ik Ben.’

Zondag 29 april 1990 begon als een mooie zonnige lenteochtend. Het geluid van kerkklokken schalde over de kippenschuren van de Gelderse Vallei. Vrome mensen gingen naar de kerk en zondaars sliepen uit. Tussen het gekletter van de klepels tegen de gietijzeren klokken klonk een krijs, een gil en een laatste puf. Benjamin van der Velden kwam op Aarde.

Een zondagskind. Een doodgewone jongen zou je zeggen: 10 vingers en 10 tenen. Maar nog voordat de navelstreng werd doorgeknipt liet Benjamin het al lopen. Letterlijk en figuurlijk. Hij drukte zijn stempel, ook op de witte muur naast zijn kraambed. De toon was gezet.

Nu 27 jaar later waarvan 21 jaar op en af in het schoolsysteem, twijfelt hij of het hoogtepunt van zijn leven zich afspeelde in deze eerste luttele seconden na de geboorte of dat de climax nog komen moet. ‘Ik Ben.’ is kwetsbaar, dwars en observerend. 
Benjamin van der Velden is zijn naam, voor vrienden en vroeg-tutoyerenden simpelweg Ben.